۴ تمرین آرتتراپی برای کاهش استرس
«ابزاری ساده برای روزهایی که ذهن و بدن خسته و پرتنشه
۴ تمرین آرتتراپی برای کاهش استرس Read More »
هنر یک ابزار عصبی-روانی برای شفا است
کتی مالکیودی (Cathy Malchiodi) رواندرمانگر، پژوهشگر و یکی از شناختهشدهترین چهرهها در حوزهی آرتتراپی (Art Therapy) و هنرهای بیانی تروما-محور (Trauma-Informed Expressive Arts Therapy) است. او دههها با کودکان، بزرگسالان و بازماندگان تروما کار کرده و کتابهایش از منابع اصلی آموزش در این حوزه به شمار میروند.
هنر یک ابزار عصبی-روانی برای شفا است Read More »
خلاقیت؛ راهی برای شفا و خودشناسی
ناتالی راجرز (Natalie Rogers) رواندرمانگر و هنرمندی بود که رویکرد هنرهای بیانی (Expressive Arts Therapy) را پایهگذاری کرد. او دختر کارل راجرز، بنیانگذار رواندرمانی انسانگرایانه بود، اما مسیر خودش را با ترکیب رواندرمانی و خلاقیت بنا کرد
خلاقیت؛ راهی برای شفا و خودشناسی Read More »
صدا، راهی برای لمس زخم هاست
پاول نیوهم (Paul Newham) نویسنده و درمانگری است که نقش بزرگی در معرفی کار با صدا (Therapeutic Voicework) در رواندرمانی و بهویژه درامتراپی داشته است. او باور داشت که صدای ما چیزی فراتر از وسیلهی حرف زدن است؛ صدا نقشهی روح ماست.
صدا، راهی برای لمس زخم هاست Read More »
نقش، پلی است میان دنیای درونی و بیرونی
سو جنینگز (Sue Jennings) یکی از بنیانگذاران درامتراپی در بریتانیاست؛ کسی که دههها کار بالینی، آموزشی و پژوهشی او باعث شد بازی و نقشآفرینی بهعنوان ابزاری معتبر در رواندرمانی شناخته شود. او علاوه بر کار با بزرگسالان، سالها با کودکان و نوجوانان در شرایط آسیبپذیر (مثل پناهندگان، افراد دارای ناتوانی، یا کودکان در معرض خطر) فعالیت کرده است.
نقش، پلی است میان دنیای درونی و بیرونی Read More »
تروما در بدن زندگی میکند، نه فقط در ذهن
پیتر لوین (Peter A. Levine) رواندرمانگر و پژوهشگر آمریکایی است که روش تجربهی بدنی (Somatic Experiencing) را برای کار با تروما پایهگذاری کرد. او بیش از پنجاه سال دربارهی تروما، بدن و شفا تحقیق کرده و در کتابهایی مانند Waking the Tiger («بیدار کردن ببر») و In an Unspoken Voice نظریههایش را شرح داده است.
تروما در بدن زندگی میکند، نه فقط در ذهن Read More »
بدن ما دفترچهی خاطرات تروماست
بسل وندرکولک (Bessel van der Kolk) روانپزشک و پژوهشگر برجستهی هلندی-آمریکایی است که بخش بزرگی از زندگی حرفهای خود را صرف مطالعهی تروما کرده است. او در کتاب مشهورش The Body Keeps the Score («بدن فراموش نمیکند») نشان داد که تأثیر تروما تنها در ذهن باقی نمیماند، بلکه عمیقاً در بدن حک میشود
بدن ما دفترچهی خاطرات تروماست Read More »
بجنگ، فرار کن یا قفل شو
استیون پورجس (Stephen W. Porges) روانشناس و پژوهشگر آمریکایی است که در دههی ۱۹۹۰ نظریهای به نام پلیواگال (Polyvagal Theory) را مطرح کرد.
بجنگ، فرار کن یا قفل شو Read More »
پنج دروازهی سوگ
فرانسیس ولر، رواندرمانگر و نویسنده، سالها بر تجربهی سوگ، رنجهای جمعی و معنای از دستدادن کار کرده است. او یادآوری میکند که سوگ صرفاً یک احساس شخصی و گذرا نیست؛ بخشی از انسانبودن ماست—پُلی میان درد و عشق، میان غم و معنا. ولر برای فهم و همراهی با این تجربه، «پنج دروازهی سوگ» را معرفی میکند: پنج مسیر که هرکدام ما را با بُعدی از فقدان پیوند میدهند و در عین حال، ما را به سوی زندگی پُرمعناتر فرامیخوانند.